هیئت منتظران قائم آل محمد کجوار

الهى آنچه تو كشتى ، آب ده ، و آنچه عبدالله كشت ، بر آب ده .
الهى ما معصیت مى كردیم و دوست تو محمد مصطفى (ص ) اندوهگین مى شد ودشمنت ابلیس شاد. فرداى قیامت اگر مرا عقوبت كنى باز دوست اندوهگین ودشمنت شاد شود .الهى دو شادى به دشمن مده و دو اندوه بر دل دوست منه .
الهى اگر كاسنى تلخ است از بوستان است ، و اگر عبدالله مجرم است از دوستان است .
الهى چون توانستم ، ندانستم ، و چون دانستم ، نتوانستم .
الهى اگر چه طاعت بسیار ندارم ، اما جز تو كسى را ندارم ، اى دیر خشم زود آشتى .
الهى همچون بید به خود مى لرزم كه مباد آخر به جوى نیرزم .
الهى اگر دوستى نكردم دشمنى هم نكردم ، اگر چه بر گناه مصرم اما بر یگانگى تو مقرم .
الهى دست گیر كه دستاویز نداریم ، و بپذیر كه پاى گریز نداریم .
الهى هر كه را عقل دادى چه ندادى ، و هر كه عقل ندادى چه دادى ؟
الهى مگو چه آورده اى كه رسوا شوم ، و مپرس چه كرده اى كه رو سیاه شوم .
الهى اگر مجرمم مسلمانم ، و اگر گناهكارم پشیمانم .
الهى چون حاضرى تو را چه جویم و چون ناظرى تو را چه گویم .
الهى آنرا كه خواهى آب در جوى او روان است و آن را كه نخواهى چه درمان است ؟
الهى گل بهشت در چشم عارفان خار است ، و جوینده تو را با بهشت چه كار است ؟
الهى اگر تن مجرم است ، دل مطیع است ، و اگر بنده بد كار است ، كرم تو شفیع است .
الهى روزگارى تو را مى جستم و خود را مى یافتم ، اكنون خود را مى جویم و تو را مى یابم .
الهى چون در تو نگرم از جمله تاجدارانم و تاج بر سر، و چون در خود نگرم ازجمله خاكسارانم و خاك بر سر.
الهى از هر دو جهان مهر تو گزیدم و جامه پلاس پوشیدم و پرده عافیت دریدم .
الهى عمر خود برباد كردم و بر تن خود بیداد كردم و شیطان لعین را شاد كردم .
الهى اگر چه بهشت چشم و چراغ است ، ولى بى دیدار تو درد و داغ است .
الهى اگر نفسى به تو پردازم ، به حور و قصور كى نازم .
الهى جمال ترا است ، باقى همه زشتند، و زاهدان مزدور بهشتند.
الهى همه از تو ترسند و عبدالله از خود، زیرا كه از تو همه نیك آید و از وى همه بد.
الهى خواندى ، تاءخیر كردم ، فرمودى ، تقصیر كردم ، هیهات ، هیهات ، آنچه كردم بى تدبیر كردم .
الهى تو همه و ما هیچ ، تو هوشیارى و ماگیچ ، سخن همین است ، بر ما مپیچ .
الهى آنچه در دست من است ندانم روزى كیست ، و آنچه روزى من است ندانم در دست كیست .
الهى پاكان را استغفار باید كرد، ناپاكان را چه كار باید كرد؟
الهى اگر تو مرا به جرم من بگیرى ، من ترا به كرم تو بگیرم ، زیرا كرم تو از جرم من بیش است .
الهى همه ترسند كه فردا چه خواهد شد، ولى عبدالله مى ترسد كه دى چه رفته است .
الهى اگر كار به گفتار است بر سر همه تاجم ، و اگر به كردار است بر پشه و مور محتاجم .
الهى هركه ترا شناخت ، هر چه غیر تو بود بینداخت

اینک اینک نوبهار آورد بیرون لشکری		هریکی چون نوعروسی در دگرگون زیوری
گر تماشا می‌کنی برخیز کاندر باغ هست		باد چون مشاطه‌ای و باغ چون لعبت گری
عرض لشکر می‌دهد نوروز و ابرش عارض است		وز گل و نرگس مر او را چون ستاره لشکری